Op weg naar de kust van Bretagne spreekt het avontuur Johan aan! Op een kleine afstand van hem brandt een vuur, een brandstapel waarop een jonge vrouw staat. Zonder aarzeling rept Johan zich ter plaatse. Hij bevrijdt de jonge blauwharige vrouw en rekent af met de soldaten die haar terechtstelden. Het meisje is Johan erg dankbaar en ze stelt zich voor als Indigo Magiste, de dochter van Magist Magiste, een groot Alchimist uit Toledo. Een hele tijd geleden is Indigo’s vader echter verdwenen, ontvoerd. Hierop ondernam het meisje een zoektocht om hem terug te vinden. Deze zoektocht bracht haar naar het Noorden. Daar zocht ze in alle streken naar aanwijzingen. De ontvoerders waren haar echter te vlug af, haar opvallende haarkleur zorgde ervoor dat ze ook erg herkenbaar was. Bijgevolg werd Indigo overvallen en belandde ze op de brandstapel waarvan Johan haar gered heeft.

Al dagen woedt er een zware storm op zee. Wanneer de storm gaat liggen is kapitein Zartos van de Albatros bezorgd om de averij die het schip opliep. De stuurman bevestigt dat het roer niet meer luistert en dat ze overgeleverd zijn aan de elementen van de zee. Johan meldt dit nieuws aan Isaac, een Joodse rabijn die hem inhuurde als lijfwacht, en zijn vrouw Esther. Ondanks de windstilte merkt Isaac dat er een luchtstroom door het raam komt en ook het gescheurde zeil wappert heen en weer. En dan blijkt dat de Albatros aan het varen is. Als de uitkijk roept dat er een misbank op komst is, proberen Johan en de bemanningsleden het roer nog om te gooien, maar zonder resultaat. De Albatros vaart recht de mistbank in en in de mist duiken plots overal scheepswrakken op, zonder dat er een spoor van leven is...

Cumberland, midden Engeland. Johan nadert de grens. Hij is op weg naar heer Rodrick, de landvoogd. Aan de grens wordt hij tegengehouden door soldaten. De soldatenkapitein meent Johan echter te herkennen en fluit zijn soldaten terug. Hij raadt Johan aan de nacht in Crackwick door te brengen. Daar bovenop wil hij Johan nog een escorte aanbieden ook. De tocht eindigt te Crackwick aan herberg “De witte zwaan”. De soldatenkapitein keert naar de grens terug, terwijl Johan de herberg binnengaat. In de herberg heerst een bedrukte sfeer, blijkbaar wordt Johan er verwacht. Irina, het dienstmeisje, breekt het ijs en vraagt wat Johan wenst. In tegenstelling tot de andere gasten die slechts water en brood krijgen worden Johan de lekkerste gerechten voorgeschoteld. Stomverbaasd deelt Johan de gerechten uit aan de andere gasten , die hierop al minstens even verbaasd reageren. Bram en Seppe, 2 mannen die in de herberg aanwezig zijn meenden in Johan de gezant te herkennen. Dit schouwspel doet hen ernstig twijfelen. Een geluk voor Johan, want de gezant mocht de herberg niet levend verlaten.

Johan zwerft rond in Zuid-Azië. Op een avond merkt hij een rookpluim en rondzwervende aasvogels op. Onmiddellijk haast hij zich naar de onheilsplek, waar hij verkoolde lichamen ziet liggen. In de omgeving is echter geen vuur te bespeuren, een raadsel…

Als Cesar in de krant leest dat hij zijn huis kan omruilen voor een prachtig middeleeuws kasteel, denkt hij dat hij het ideale verjaardagscadeau voor Eufrazie heeft gevonden. Om het kasteel te onderhouden, besluiten ze er een spookkasteel van te maken. Maar de familie Urbanus kan moeilijk beginnen spoken, als ze nog in leven zijn. Dus ensceneren ze hun eigen dood.

De familie Urbanus krijgt van de bank een creditcard toegestuurd. Nu kunnen ze zich helemaal uitleven! Op deze manier werken ze zich natuurlijk diep in de schulden. Om uit de problemen te geraken, wil Cesar bij buurman professor Rimpelstitsch gaan werken. Maar die heeft een ander voorstel: als Urbanus met zijn dochter Marva trouwt, zal hij de gemaakte schulden inlossen. Maar Marva is niet echt moeders mooiste. En Urbanus zou veel liever met juffrouw Pussy trouwen!

In de tabak en het bier van Tollembeek blijkt Zabberlippius te zitten, een spierverslapper die eigenlijk gebruikt wordt om bronstige olifanten te kalmeren. De burgemeester vaardigt een algemene drooglegging uit, een ramp voor de mannen van Tollembeek! In het album volgen we een dag in het leven van Eufrazie die als poetsvrouw moet infiltreren bij de gangsters Giona en Mattia. Diezelfde dag in het leven van Cesar verloopt heel anders: in zijn zoektocht naar tabak en bier komt bij in aanraking met de gangsters Vincent en Jules. Tenslotte gaan we met Urbanus mee die na zijn avontuur in de Moulin Rouge ook terechtkomt bij Vincent en Jules. Uiteindelijk lopen de drie verhaallijnen mooi samen in een spannende en vooral hilarische plot! Een knap Urbanus-verhaal met een vette knipoog naar de film Pulp Fiction.

Door plaatsgebrek in de psychiatrische instelling komt nonkel Fillemon bij de familie Urbanus logeren. Hij komt helaas onder een vrachtwagen terecht en belandt in het ziekenhuis. Daar leert hij de knappe verpleegster Betty kennen en de twee worden smoorverliefd op elkaar. De familie Urbanus ziet hun erfenis al in rook opgaan en wil de twee uit elkaar halen. Maar dat lukt niet zonder slag of stoot! Betty wil zelfs zover gaan dat ze een verouderingskuur ondergaat, maar zal nonkel Fillemon dat wel appreciëren?

Als professor Schrikmerg na anderhalf jaar vrijkomt uit de gevangenis, zweert hij wraak te zullen nemen. Korte tijd later wordt het anders zo vredige Tollembeek geterroriseerd door een hele reeks superschurken.

We beginnen dit album aan boord van een ranke driemaster, de Albatros, en vinden onze held op het achterdek in gezelschap van Derrick, de stuurman van het schip. Plots verschijnt kapitein Zartos ten tonele die onze held vraagt benedendeks Freule Madelyn gezelschap te houden en te kalmeren daar men vreest voor een schipbreuk. Plots ontwaart Derrick enkele lichtbakens die over de zeespiegel wenken. Zich van geen kwaad bewust wordt er op bevel van de kapitein koers gezet naar het schijnsel. Een ogenblik later loopt de Albatros echter met veel gekraak te pletter op een van de grote koraalriffen. Het schip kapseist en de opvarenden proberen het wrak te ontvluchten. Onze held slaagt er in samen met freule Madelyn te ontkomen en belandt uitgeput, met de vrouw in zijn armen op een eiland.

We vinden Johan terug op de Grote Steppe, een gebied tussen Azië en Europa. Zijn reisdoel is Arkaddon, een massieve burcht. Op weg naar de burcht kruist een karavaan Johans pad. Daar maken we kennis met Kebir, de koopman en Jarmilla, een blanke schoonheid, die met de karavaan meereist. De karavaan is echter ook opgemerkt door de bewakers van Arkaddon en het komt tot een schermutseling wanneer Sabin (de dienares van Jarmilla) het voor haar meesteres opneemt. Johan kan natuurlijk niet anders dan tussenkomen. Markies Tordrach, hoofd van de lansiers van Arkaddon, komt echter tussenbeide om de wonden te zalven. De karavaan mag de nacht doorbrengen even buiten de muren van Arkaddon. Johan mag de burcht binnen.

Op een van zijn zwerftochten nadert Johan een op het eerste zicht rustig dorpje. Een eerdere ontmoeting met een wel erg bijzondere veerman, Karadegh genaamd wekt zijn zesde zintuig dat hem aanmaant zich in te zetten voor een goede zaak. Aangekomen in het dorp komt Johan net op tijd om de Schout, Gawein, en zijn helper Dorick te helpen. Met succes wordt een groepje rabauwen in hechtenis genomen, waarna Johan meer verneemt over de man die slechte bedoelingen heeft met het dorp. Vanuit een sinistere ruïne aan de overkant van de rivier smeedt Xilas snode plannen. Met behulp van de alchemist Zaltar bouwt hij aan het het bronzen gevaar...

Op een warme namiddag is Cornec de stroper op jacht naar enkele herten, als plotseling zijn prooi verschrikt wegvlucht. Argwanend over wat de dieren heeft doen schrikken gaat hij op onderzoek uit in de richting van een rumoer in de verte. Op een open veld in het woud wordt door geharnaste ridders een meedogenloze strijd geleverd. Cornec herkent meteen heer Garthon van de rivierburcht aan zijn wapenuitrusting, die al vechtend diep tot in de vijandelijke gelederen doorbreekt. Steeds meer vijanden sluiten de heer in, maar een andere ridder, met het blazoen van een oplaaiende vlam bemerkt het gevaar en stormt vooruit in een poging zijn strijdmakker te ontzetten. Heer Garthon die zwaar gewond is wankelt reeds in het zadel en tracht wanhopig de genadeslag te ontwijken. De ridder met het oplaaiende wapenschild breekt echter onversaagd door de gelederen heen en slaagt er zo in om zijn strijdmakker van een zekere dood te redden.