De begijntjes gaan lesgeven op een internaat dat gevestigd is in een oud kasteel. De directrice, een oude bekende, vindt geen leerkrachten en dus stappen Eufrasie, Begonia en Prudentia in hun oude 'geitje' en gaan op pad om te helpen. Al snel merken ze dat er iets vreemds aan de hand is op school: het spookt er! En dat spook jaagt alle leerkrachten weg… De begijntjes vragen Jommeke en zijn vrienden om het raadsel op te lossen.

Wanneer Gravin van Stiepelteen op een dag een uitgeput paardje op haar landgoed vindt, kan ze niet vermoeden hoe speciaal het veulen wel is. Ze vraagt aan de Miekes om zich te ontfermen over de arme stakker. Wanneer het diertje weer op krachten is gekomen, ontdekken onze vrienden dat het bijzonder goed kan springen. Wat is toch het geheim van dit mysterieuze paard?

Jommeke en zijn vrienden vertrekken op kamp. Het feit dat Kwak en Boemel meegaan om te koken, kan de pret niet drukken. Iedereen is blij dat ze eindelijk op kamp mogen. Iedereen? Toch niet helemaal. Saar, het nieuwe vriendinnetje van Annemieke, lijkt wat moeite te hebben om zich te integreren in de groep. Maar ligt dat wel aan haar, of is er meer aan de hand? En ook in het naburige dorp is de spanning te snijden. Jommeke wil weten waarom sommige mensen niet met elkaar kunnen opschieten. Zegeviert de rivaliteit of overwint de vriendschap?

Jommeke en Filiberke hebben hun brief naar de Kerstman geschreven, maar in plaats van hem gewoon op de post te doen, willen ze hem persoonlijk gaan afgeven. Dat treft, want Gobelijn wil ook zijn goede vriend Noël nog eens een bezoekje brengen. Eenmaal aangekomen krijgen ze te horen dat de Kerstman flink verkouden is. En dat zo kort voor Kerstmis! Wat nu?

“Spoed je niet. Blijf zo lang mogelijk weg. Professor Bolegijn.” In zijn typische stijl stuurt professor Gobelijn een spoedbericht naar Jommeke en zijn vriendjes. Aan de hand van de poststempel achterhalen ze het afzendadres en zetten meteen koers naar Jambajochië. Daar stelt Gobelijn hen trots zijn nieuwste uitvinding voor: de plastieken walvis. Een fantastisch tuig waarmee je zowel op de zee als onder water kan varen. Helaas hebben ook lieden met minder goede bedoelingen weet gekregen van Gobelijns vondst…

Een Schot komt in Zonnedorp aan. In het park maken Jommeke en Filiberke wat later kennis met Mic Mac Jampudding. Nu blijkt in het kasteel van Jampudding een spook te zitten. Samen trekken ze naar het kasteel om het spook te ontmaskeren. Na nog de nodige plagerijen van het zogenaamde spook kan de knecht Tomson ontmaskerd worden. Tomson blijkt niemand minder te zijn dan Anatool.

Professor Gobelijn en professor Denkekop vinden eieren van een velociraptor, een dinosaurussoort. Gobelijn kan met de eieren twee dinosaurussen kweken en deze mensvriendelijk maken. Verstrooid als altijd laat hij de kooi openstaan. Grote paniek ontstaat in het dorp. Gelukkig kan hij de dino's weer ter orde roepen. Uiteraard is dit gebeuren de pers niet ontgaan. Tezelfdertijd is men in Hollywood een film aan het draaien over dinosaurussen. De mechanische dino's die bij de opidn gebruikt worden laten het steeds weer afweten. De technicus van dienst heeft iets vernomen over de dino's van Gobelijn. Hij ontvoert de dino's. Jommeke en Filiberke ontdekken dat er bij de professor wat mis is. Ze kunnen de opgesloten Gobelijn bevrijden. Een achtergelaten verrekijker brengt hen op het spoor van Hollywood. Via Madam Pepermunt komen ze in de filmstudio's terecht. De dino's hun kalmeringsmiddel is intussen uitgewerkt en ze gedragen zich bloeddorstig. Iedereen slaat op de vlucht. Gobelijn kan ze met een injectie verdoven en vervolgens een serum toedienen. De dino's worden terug menslievend. Ze worden naar een verlaten eiland gebracht waar ze verder ongestoord kunnen leven.

Jommeke krijgt een telegram van de kapitein van de Zilvergolf. Zijn vrienden, de apen van Paradijseiland, missen hem verschrikkelijk. Dus nodigt hij ze uit bij hem thuis, maar hij vergeet zijn ouders op de hoogte te brengen… Marie krijgt op slag grijze haren, maar de apen weten toch haar moederhart te vertederen. Maar hoe lang zal dat liedje blijven duren?

In het land worden enkele spectaculaire aanslagen gepleegd waarna er onlusten uitbreken. De terrorist die de aanslagen opeist blijkt een kennis van Barabas die de professor in nauwe schoentjes brengt. Suske en Wiske moeten de extremist stoppen voor er nog grotere rampen gebeuren. Maar waar zit de man en is hij het wel die ze zoeken...?

Professor Barabas begrijpt niet waarom hij in de herinneringen van Lambik opduikt en keert terug naar het verleden om de waarheid te achterhalen. Hij neemt zich voor om enkel toeschouwer te zijn zodat hij de loop van de geschiedenis niet verandert, maar door pech gaat het vreselijk mis. In paniek neemt Barabas een verkeerde beslissing met tragische gevolgen. Dit derde deel vormt het einde van de cyclus, De zaak Krimson.

Eén flits. Meer was er niet nodig om de wereld van Suske en Wiske voor altijd te veranderen. Eén druk op de foute knop. Het einde van een vriendschap. Uit elkaar gerukt, gedropt in een onbekende omgeving. Alleen. Apart. Rondzwervend in een nabije toekomst waarin hun eeuwige antagonist de plak zwaait. Krimson. Alles lijkt verloren. Tot Suske Jérusalem ontmoet. Een nieuw gezicht! Een teken van hoop. Of niet? In een wereld waar Jerom en Lambik van elkaar vervreemd zijn en Barabas samenwerkt met Krimson bestaan geen zekerheden meer. Op het eiland Amoras heeft die laatste zijn zinnen gezet op een enorme diamantlaag onder de zeespiegel. De voltallige bevolking wordt de mijnen ingestuurd om alles te ontginnen. Maar daar vinden ze veel meer dan enkel diamanten... Zeebevingen veroorzaken scheuren in de bodem, een enorm energieveld komt vrij. Krimson zoekt toenadering tot Jérusalem, maar die heeft enkel oog voor het stormachtige wateroppervlak...