De aantrekkelijke illusioniste Honesty Goodness maakt zich zorgen over een van haar exen, journalist Martin Legret. Hij wordt in Afrika door opstandelingen gegijzeld. Legret was Honestys eerste grote liefde en zij vraagt Wayne Shelton om hem te bevrijden. Na enig tegensputteren geeft Wayne zich gewonnen. Hij kan Honesty nu eenmaal niets weigeren. Met de hulp van een oude vriend, een bekwaam sportvlieger, gaat hij op weg naar de plek waar de gijzelaar gevangen wordt gehouden. Ze overleven een noodlanding en spannen Franse soldaten, die zijn uitgezonden om de grenzen te bewaken, voor hun karretje. Maar onverwachte obstakels gooien roet in het eten bij de reddingsoperatie...

1815. Ergens tussen Benares en Calcutta. Wellington wordt bijna de zee in gedreven. Op nog slechts een smalle strook land aan de westgrens van Bengalen (tussen de Ganges en de Himalaya) houden de Engelsen nog stand. Daar zal Napoleon voor het eerst worden verslagen tijdens een slag die wordt geleid door een nieuwe Engelse generaal van wie niemand iets weet. Behalve dat hij nooit zijn hermetisch afgesloten en zwaar bewaakte wagen verlaat.

Dit boek is een verdacht pakje en het lezen ervan een gevaarlijke bezigheid. Voordat je het in de gaten hebt zet een boek je aan het denken. Of erger nog: aan het lichen. Bij de tekeningen van Stefan Verwey gebeurt dit allebei. U bent dus gewaarschuwd.

In De ethiek van Xorxoz (1972) reizen Arman en Ilva mee aan boord van een bijna verlaten ruimteschip, in het gezelschap van een oude zieke man die op weg is naar de geheimzinnige, verboden planeet Xorxoz. Het lijkt een eenvoudige opdracht, maar al snel vinden er onrustwekkende gebeurtenissen plaats... Arman & Ilva zijn de hoofdfiguren uit de gelijknamige krantenstrip die tekstschrijver Lo Hartog van Banda (1916-2006) en striptekenaar/ illustrator Th jong-Khing (1933) in de jaren zeventig maakten. De boeiende verhalen en het bijzondere tekenwerk maakten deze strip tot een van de hoogtepunten van het Nederlandse beeldverhaal. Met een voorwoord van Dick Matena.

Het talent van Luis Royo is duidelijk vanaf het eerste moment dat je zijn werk bekijkt. Bloedstollend mooie mensen. Meestal vrouwen, soms een man, in een fantasydecor. Geef je je een tijdje over aan een illustratie van Royo, dan merk je dat de magie toeslaat... de ogen van zijn personages werken als een magneet, die je naar binnen trekt in zijn fantasywereld. Geobsedeerd door de hypnotische werking van die blik word je schoorvoetend gedwongen die wereld te betreden. Wie SECRETS aandachtig bekijkt en verrukt raakt over de kwaliteit en schoonheid van de illustraties, beseft dat de artistieke reus Luis Royo zijn geheimen neerlegt in zijn tekeningen om door ons ontdekt te worden.

Jenny en Vicky zijn de ergste wezens die ooit op aarde hebben rondgelopen. Ze denken dat de wereld om hen draait, en dat is nog bijna het geval ook! Ze zien er sexy uit, maken zich uitdagend op, hun haar zit altijd even goed. Resultaat: iedereen ziet ze en (vooral) hoort ze. En dat willen Jenny en Vicky ook graag zo houden. Rivalen accepteren ze niet, iets waar hun vriendin Karin, dat lange eind, tot haar ellende achterkomt wanneer ene Dan belangstelling voor haar toont. Dans brieven komen nooit bij Karin aan en zijn uitnodigingen vallen altijd op mysterieuze wijze in het water.Arme Karin! In een wereld waarin vorm meer telt dan inhoud, kan zij ook alleen maar het slachtoffer zijn van de beide anderen. Maar stel nu dat Karin op een goede dag uit haar schulp kruipt, wat zou er dan gebeuren met dit wonderlijke drietal? Zouden ze dan nog vriendinnen blijven?

En wie komen we in dit verhaal tegen? De Wachter! En Alcibiades, die iets meelijwekkends heeft. Jammer genoeg, voor hem, staat medelijden hebben inj zijn omgeving niet erg hoog op het prioriteitenlijstje. Deze keer wordt de arme Alcibiades een heftige overstroming te weren. De stortvloed van water, zo blijkt al snel, wordt veroorzaakt door de tranen van de reus Biscarra. De conclusie is eenvoudig: als de Reus hult, heeft hij verdriet. En als de Reus verdriet heeft, moet hij worden getroost. En dat mag Alcibiades doen, tot zijn grote ongenoegen.