Een feestelijke zestiende deel van de jarige Esther Esther met glow-in-the-dark cover. Esther wordt 20!

Geïnspireerd op de hoofdpersonages uit een negentiende-eeuws toneelstuk start Willy Vandersteen in 1972 een nieuwe reeks op over twee lustige vagebonden, Robert en Bertrand. Aanvankelijk zijn de twee hoofdpersonages nog schelmen, maar al snel evolueren ze steeds meer tot voorvechters van recht, gelijkheid en vrijheid. Standaard Uitgeverij bundelt de eerste 65 verhalen nu in lijvige integrales in kleur mét een achtergronddossier. Integraal 1 bevat volgende verhalen: Mysterie op Rozendael, Het opgejaagde weeskind, De nabjar van Poenjab, De levende brug, De rode herberg, Het zwarte land, De toverlantaarn.

Oma Boma is voorzitster en beschermvrouwe van het Kowabungapark in Afrika, een natuurgebied waar veel beschermde diersoorten leven. Ze vliegt erheen in het gezelschap van Mark, Bieke en Paulien. Er zijn echter vreemde dingen aan de hand in het park: de rivier staat droog en de dieren hebben niets meer te drinken. Bovendien zijn alle gorilla’s er verdwenen. Bij aankomst wordt het vliegtuig van Oma Boma neergehaald door stropers. Het toestel stort neer in de savanne. De ongelukkige reizigers vallen in handen van de stropers, maar gelukkig komen de parkwachters op tijd om het ergste te voorkomen. De chef van de parkwachters blijkt niemand minder te zijn dan inspecteur Porei, die daar tijdelijk de dienst uitmaakt. Hij verricht onderzoek naar de verdwenen gorilla’s... Oma Boma wil de zaak uitklaren en ontdekken waarom er geen water meer door de rivier stroomt. Er worden plannen gemaakt met de directeur van het park. Maar op een nacht wordt Paulien meegenomen door... een gorilla! Met de hulp van Porei en de parkwachters trekken Mark en Bieke op expeditie om Paulien terug te vinden...

Onvermoeibaar trekt Johan, de Rode Ridder, ten strijde tegen schurken, monsters, heksen, tovenaars, wrede tirannen en boosaardige machten. Een strijd die hij, ondanks de felle tegenstand, steeds met glans weet te winnen. Vanaf album 37, De wilde jacht, kreeg het team achter De Rode Ridder versterking van Karel Biddeloo. In 1969 nam hij definitief de reeks over en verzorgde hij zowel de scenario’s als de tekeningen.

Zwijger was ooit een legendarische ork, een van de grootste krijgers van het Land van Arran, een van degenen die de dood aan het eind van de gevechten weigerde mee te nemen. Vandaag heeft zijn gezicht meer rimpels dan littekens, de oude ork is niet langer een moordenaar, hij is zelfs niet meer bij zijn volle verstand, maar hij heeft net de wapens weer opgenomen. Een oude, onvoltooide strijd is weer bij hem opgekomen, en deze keer is Stilte van plan hem tot het einde toe te volbrengen. Als zijn oude karkas toch moet sterven, kan hij dat net zo goed doen met bloed in zijn mond en zijn knieën in de modder in plaats van liggend op een bed.