Het werk van Paul Faassen bestaat uit allerdaagse observaties en gedachtes. Verschillende tekenstijlen vermengen zich tot één geheel. In Horizonvervuiling wordt een panorama bewandeld, tegen de klippen op en recht zo die gaat. Passanten lopen lichtvoetig en opgewekt een afgrond tegemoet of gaan ten onder aan goede bedoelingen. Verwarring over zichzelf en de wereld waarin zij leven wordt niet gezien als een nieuwe ziekte, maar als een bron voor goede moed en nieuwe ideeën. Paul Faassen werkt sinds 1995 als illustrator voor diverse kranten en tijdschriften. Zijn beeldcolumns verschenen onder meer in Volkskrant magazine, NRC M, Carp en Viva. De pers over Niets meer aan doen 'Geen schreeuwerigheid, geen pompeuze bombast of opgelegde lolligheid, maar eeder stilte waarin de speldenprik keihard aankomt.' Carp 'Faassen is vilein en genadeloos. (...) Zijn pijlen doen pijn, maar vaak zonder dat het slachtoffer precies weet waarom.' Comic Base

Op de vlucht voor een watersnoodramp vinden Arin en zijn vrienden onderdak in Hunsow, een houten stad in de heuvels. De stad wordt met harde hand bestuurd door de Heerser Mag-Hun. Het leven van de hunebedbouwers verandert algauw in een nachtmerrie als ze ontdekken dat Bo, hun gezworen vijand, een machtig man is geworden in Hunsow (zie deel 2: de huilende steen). Bo is uit op wraak op Arin en zijn vrienden. Bovendien wil hij de hele stad in zijn macht krijgen. Maar daarbij zal hij niet alleen Mag-Hun, maar ook de stam van Arin en Thegan moeten uitschakelen ...

In deel drie wordt de stam van de Hunebedbouwers opgeschrikt door de komst van een grote groep Witte Jagers, die hun kamp opslaan niet ver van het dorp. Deze groep staat in contact met de geheimzinnige profeet Wiccar. De Gottars (Hunebedbouwerd) raken onder de indruk van Wiccar en zijn priesteres Heila en Ann gaat bij haar in de leer. Arin verdenkt de profeet van kwade bijbedoelingen en komt achter het geheim van zijn toverkunsten. Als hij hem samen met Yorrik wil ontmaskeren komen ze in een maalstroom van gebeurtenissen terecht waar niemand meer vat op heeft. Ze moeten vluchten voor hun eigen volk en ook de vriendschap met Ann wordt zwaar op de proef gesteld.

Na de ontsnapping aan de Tôhs (deel 1: De gebroken beker) is het volk van de hunebedbouwers wanhopig op zoek naar een nieuwe vestigingsplaats. Daarbij kunnen ze de hulp van Artika, de Stergodin, goed gebruiken. Toch dreigt deze godin het volk juist door haar hulp in het verderf te storten. Haar schatten wekken de hebzucht op en leiden uiteindelijk tot slavernij voor de hunebedbouwers. Arin en zijn vrienden wacht nu de hopeloze taak hun volk te bevrijden. Zullen ze daarin slagen? En wat voor geheimzinnige rol speelt de jonge Yorrik in dit geheel?

In dit eerste deel gaat Arin samen met Brüh een lange reis maken om Ann (het zusje van Brüh) te redden. Zij is ontvoerd door de Tôhs toen het Gottar-dorp aangevallen werd. Als Arin en Brüh na een lange reis bij het dorp van de Töh-stam aankomen, worden ze bijna ontdekt. Maar na een gevecht met de bewakers lukt het Arin en Brüh de kleren van de bewakers uit te trekken en zichzelf als Töh te vermommen. Gaat het Arin en Brüh lukken om Ann te bevrijden? En lukt het ze om ongezien uit het dorp te ontsnappen? Lees het allemaal in Arin en de gebroken beker.

Ruw en onbeschoft zijn? Helpt niet! Duidelijk laten merken dat je eigenlijk belangstelling hebt voor een ander meisje? Daar heeft ze lak aan! Haar voorstellen aan andere jongens in de hoop dat ze met hun zal optrekken? Zinloos! Lily kleeft aan Cédric als een kauwgom onder je schoenzool en ze laat zich door niets of niemand afschrikken. Ze volgt Cédric letterlijk overal en ze deinst er niet voor terug om Cédrics vrienden te slaan en Chen te bijten. Waar zal dat ophouden?

De planeet Altair-3 in een verre toekomst. Twee kinderen hebben met hun moeder een lange reis gemaakt van de Aarde naar Altair. Daar verwachten ze verwelkomd te worden door hun vader, maar hij is niet op de luchthaven. Ze besluiten hem te gaan zoeken en krijgen op hun gevaarlijke speurtocht gezelschap van een buitenaards wezen. Het is een Stepanerk, een humanoïde krab, begiftigd met een flinke dosis intelligentie en buitengewoon veel kracht.

De Senaat besluit de vruchtbare grond van Wyoming te laten bewonen. Voor de kolonisten erheen trekken, sturen ze een commissie van vier wetenschappers, onder leiding van Lucky Luke, om het gebied te verkennen. Een senator is fel tegen dat plan gekant en vastbesloten om de expeditie te saboteren. De Senaat is echter een belangrijk feit vergeten: het gebied is de thuis van de Cheyennenatie, die vastbesloten is haar land te verdedigen.

'Het is ook altijd wat met die eh...Bommel,' schrijft ons Q.X. markies de C. van B. te R. Zijn wangedrag zet mijn omtrek in een kwalijke odeur. Ik overweeg dan ook om de ligusterhaag, die mij van deze buurman scheidt, tot volle wasdom te laten groeien - hoezeer het snoeien vanaf een ladder mij ook tegenstaat.

Isa is haar land ontvlucht om zich te kunnen vreken. Als dochter van de wind krijgt ze op de oceaanroutes te maken met oorlogen en gevangenissen. Ze ontdekt dat Amerika en de Antillen hun rijkdom danken aan de gruwelijke slavenhandel. Ondanks die ingrijpende ervaringen geniet Isa tenvolle van het leven. Ze houdt van mannen, vrouwen, maar nog het meest van haar vrijheid. Ze zal haar rebelse aard nooit verlochenen.

Isa is haar land ontvlucht om zich te kunnen wreken. Als dochter van de wind krijgt ze op de oceaanroutes te maken met oorlogen en gevangenissen. Ze ontdekt dat Amerika en de Antillen hun rijkdom danken aan de gruwelijke slavenhandel. Ondanks die ingrijpende ervaringen geniet Isa ten volle van het leven. Ze houdt van mannen, van vrouwen, maar nog het meest van haar vrijheid. Ze zal haar rebelse aard nooit verloochenen.

Cartoons • ‘Meester van de onderkoelde galgenhumor. De tekenstijl van Ad Kolkman is sober, minimalistisch bijna. Ook zijn grappen zijn ingetogen. En tegelijkertijd komen ze aan als een mokerslag. Kolkmans tekeningen worden bevolkt door bedeesd kijkende, ingeslapen types wier domheid giftig is. ( ) Zijn verzameling cartoons leest als een j’accuse. Kolkman maakt zich kwaad over de dommige gezapigheid van de Nederlander, die zich zijn vrijheden en zijn eigenheid laat afpakken in ruil voor patat, plat vermaak en rust in de tent.’ – Peter Breedveld (www.frontaalnaakt.nl) in zijn voorwoord bij de bundel.