1960, Rotterdam. Aan de vooravond van de eerste floriade vraagt de graaf van Rommelgem Robbedoes en Kwabbernoot naar Rotterdam af te zakken. Hij heeft een mysterieuze boodschap ontvangen van professor Petrow die wil overlopen van Rusland naar het Westen. De geleerde houdt zicht schuil in hotel Topaz in Istanboel. Maar hoe geraak je tijdens de Koude Oorlog in hemelsnaam onopgemerkt van Istanboel naar Rotterdam terwijl iedereen, van MI5 tot de KGB, jacht op je maakt? Naar aanleiding van de eerste floriade zal ingenieur en tulpenaficionado Lucas Trappist de historische tocht van de eerste tulpenbol van Istanboel naar Rotterdam opnieuw doen. Per postkoets, helemaal zoals de reis 400 jaar eerder verliep. Robbedoes, Kwabbernoot en de Russische geleerde rijden mee. Het begin van een turbulent avontuur, want in een postkoets zit altijd een verrader!

Otso Berg heeft een probleem, een probleem dat hij alleen met kennis uit het verleden kan oplossen. Door met de Animus-technologie het verleden van een paar van de dapperste en beste Assassins van de Broederschap na te gaan, hoopt de meestertempelier een voordeel te verkrijgen ten opzichte van zijn tegenstanders. Want in de huid van je vijand kruipen is toch de beste manier om van hem te leren?

In een periode van chaos dreigt de profetie waarheid te worden. Drie druïden: Hermeland, Bertalame en Samzun, steken de vijandelijke linies van het Koninkrijk Korentin over om naar Kercoreff te gaan. De zestienjarige Yuna Riwanon, dochter van de grote druïde Argann, zou volgens de profetie de ‘Gekozene’ zijn. Zij zou de drie Koninkrijken herenigen en de veroveraar Heer Kaour terugdringen. Yuna kan niet geloven dat zij het gereedschap zou zijn van de profetie en met tegenzin sluit ze zich aan bij het gezelschap van de drie druïden. Kaour, is zich echter bewust van deze geheime delegatie en de komst van deze zogenaamd Gekozene. Hij weet dat het een schijnvertoning is, omdat hij zelf deze bedreiging jaren geleden al geëlimineerd heeft. Maar misschien kan zelfs de komst van deze valse gekozene de drie rijken aanmoedigen om zich opnieuw te verbinden. Kaour besluit om alles te doen om de delegatie te laten verdwijnen. “5632 dagen zijn verstreken sinds die maanloze avond dat ik je hier heb gebracht. Het is nu tijd om gehoor te geven aan de stem van de orakels en de drie koninkrijken te beschermen tegen de duistere dreiging. “

Revolutie is niet alleen een zaak voor mannen...Marie is geen intellectueel, geen aristocrate en zeker geen activiste. Ze had de Commune aan zich voorbij kunnen laten gaan en doorgaan met wrok en verbittering verzamelen in haar leven als bediende, als dagarbeidster. Maar de Commune is er nu eenmaal en die biedt een gouden kans om rekeningen te vere enen, om eindelijk die ijskoude woede te laten ontsnappen die haar binnenste teistert. Een kans om haar schouders te rechten en de mensen te laten boeten die haar beste vriendin Eugénie hebben veranderd in een geest wiens krankzinnige gelach weerklinkt in een crypte van verdoemden. De Commune beloo dat de lafaards en onderdrukkers van gisteren zullen moeten betalen. Dat komt goed uit, want Marie kent er wel een paar. En ze is bereid haar handen vuil te maken... De bloedige periode van de Commune van Parijs is ook vandaag de dag nog een belangrijk symbool voor de geschiedenis van de socialistische revoluties. Het wordt weleens vergeten, maar er bevonden zich vrouwen onder de opstandelingen. Of het nu burgers waren, arbeidsters of prostituees, of ze beroemd waren of anoniem, Françaises of buitenlanders... ze hadden allemaal gemeen dat ze op de barricades klommen en de wapens ter hand namen om voor hun rechten op te komen. Wilfrid Lupano besloot om het lot van deze vrouwen die betrokken waren bij de Commune van Parijs te laten herleven in een serie losstaande verhalen getekend door verschillende talentvolle kunstenaars!

1871. Élisabeth Dmitrieff, een mooie jonge Russin van nog maar twintig jaar, wordt een week nadat ze is aangekomen in Parijs voorzitter van de eerste openlijk feministische organisatie in Europa: de Vrouwenbond voor de verdediging van Parijs en hulp aan de gewonden. Karl Marx zelf heeft deze gepassioneerde ware socialiste en strijdster gestuurd! Haar schoonheid en enthousiasme, die haar onderscheiden van de andere, meer volkse opstandelingen, veroorzaken interesse bij de mannen, die tot dat moment weinig oor hadden voor de eisen van de “communardes”. En zo was vreemd genoeg een van de eerste belangrijke guren die streed voor de rechten van de vrouw in Frankrijk... een Russische aristocrate. De bloedige periode van de Commune van Parijs staat ook vandaag de dag nog voor een belangrijk symbool in de geschiedenis van de socialistische revoluties. Het wordt weleens vergeten, maar er bevonden zich vrouwen onder de opstandelingen. Of het nu burgers waren, arbeidsters of prostituées, of ze beroemd waren of anoniem, Françaises of buitenlanders... ze hadden allemaal gemeen dat ze op de barricades klommen en de wapens ter hand namen om voor hun rechten op te komen. Wilfrid Lupano besloot om het lot van deze vrouwen die betrokken waren bij de Commune van Parijs te laten herleven in een serie losstaande verhalen getekend door verschillende getalenteerde kunstenaars.