Aan het einde van de honderdjarige oorlog (eerste helft 15e eeuw) beleeft Tristan, de hoofdfiguur, een meester beeldhouwer, allerlei avonturen. Voornamelijk in Frankrijk maar enkele verhalen spelen zich ook af in Engeland en Italië

Aan het einde van de honderdjarige oorlog (eerste helft 15e eeuw) beleeft Tristan, de hoofdfiguur, een meester beeldhouwer, allerlei avonturen. Voornamelijk in Frankrijk maar enkele verhalen spelen zich ook af in Engeland en Italië

Lefranc wordt in de Alpen, samen met andere lotgenoten, aan een soort experiment onderworpen ter redding van de aarde door een geheimzinnige organisatie, die zich Pro Mundia noemt. Hij wordt ondergebracht in een gebouw in de bergen, dat zowel op een hotel als op een luxe kazerne lijkt, waar hij een zware training moet ondergaan en tevens in verleden en toekomst kan kijken via een videokanaal. De toekomst ziet er allesbehalve rooskleurig uit, maar Lefranc kan dit nog voorkomen. Als iemand hem gelooft natuurlijk...

De journalist Lefranc wordt naar het ministaatje San Larco geroepen om de dochter van een ingenieur te helpen belangwekkende archeologische schatten te redden van vernietiging door een projectontwikkelaarster, die het geheel onder betonnen gebouwen wil bedelven. Deze schrikt niet voor moord terug en benadert Lefrancs oude vijand Borg om Lefranc uit de weg te ruimen.

Oktober 1928. De vliegenier Pierre Lorrain wordt gecontacteerd door een geheime organisatie om een speciale missie uit te voeren. In het geheim moet hij een zeer belangrijk persoon uit Oostenrijk terugbrengen. Lorrain aanvaardt de opdracht, ook al omdat hij gecharmeerd is door de jonge vrouw die hem bijstaat in deze hachelijke onderneming. Maar we vinden de resten van het uitgebrande vliegtuig op de terugweg, zonder een spoor van de inzittenden. 50 Jaar na het drama ontvangt de zoon van de verdwenen piloot een brief van deze laatste, een brief die drie dagen geleden werd gepost in Obernai, in de Alsace! De zoon vraagt aan Lefranc zijn vader terug te vinden. Lefranc spoort de oude man op die duidelijk in angst leeft voor de gevaarlijke organisatie OCRA. Hij komt hierdoor natuurlijk in moeilijkheden. Lefranc krijgt dan gek genoeg de hulp van een oude vijand: Axel Borg! De mannen spannen samen om aan de OCRA de plannen van een wapen dat ze bouwen onder de berg Saint-Odile te ontvreemden. Het is een verschrikkelijke wapen, het absolute wapen.

De Airbus Parijs-Kaïro wordt gekaapt en de piloten moeten verplicht landen in de oase die bewoond wordt door de Djokar, in het hartje van de Sahara. Onder de gegijzelden bevindt zich Jeanjean. Hierdoor maken de regeringsleiders van Algiers, Tripoli, Bagdad, Parijs en het Vaticaan zich zorgen: in de publieke opinie worden de autoriteiten ervan beschuldigd de passagiers van de Airbus aan hun lot over te laten. Lefranc schiet in actie. Hij vertrekt naar de oase met een zweefvliegtuig en uitgerust met een vernuftig geweer dat tegenstanders verlamt. Daar wordt hij geholpen door Rahim, een geducht strijder, die Zij die de grond waar zijn familie woont en het kerkhof ligt, bevuilen, bestrijdt.

Lefranc en Jeanjean maken gebruik van een kleine aeroclub om de zonsopgang in de bergen te bewonderen. Maar opeens werken de boordinstrumenten en de motor niet meer en stort het vliegtuigje neer op een top van een berg. Lefranc en zijn vriend worden opgevangen door de jonge adolescente Lisa, die met haar grootmoeder Laura Lane in de bergen woont. Ze hoeden er schapen. Laura Lane heeft paranormale gaven en voorspelt een groot gevaar. Niet lang daarna ziet Lefranc hoe raketten in de lucht ontploffen. Een apocalyptische scène. Wanneer ze de hut verlaten, ontdekken Lefranc en Jeanjean dat ze zich op een geïsoleerd eiland bevinden dat wordt omringd door een groene mist die alle voorwerpen oplost. En nog een ander gevaar bedreigt hen. Laura Lane brengt hen naar een schuilplaats in een ondergrondse ruimte in het hart van de berg, beschermd door middeleeuwse deuren: de Poorten van de Hel. In dit fantastische decor vertelt de grootmoeder hen het verschrikkelijke verhaal over een vervloeking van de duivel. Is dit de sleutel tot al deze tragische gebeurtenissen?

De journalist Guy Lefranc helpt inspecteur Renard om het spoor te volgen van fraudeurs die op grote schaal opereren in Zwitserland, België en Frankrijk. Het onderzoek leidt hen naar de Vogezen, tot aan de voet van de Zwarte Toren, waar een machtige clandestiene organisatie aan het werk is. Deze organisatie wil aan de Franse Overheid een ultimatum stellen: de som van drie miljard gouden franken overhandigen of de vernietiging van Parijs! Lefranc en Jeanjean sporen de boosdoeners op die onder het bevel staan van de gevreesde avonturier Alex Borg.

De grootste stuwdam van Europa wordt gebouwd in de Vallei van Annifer. Saint-Loup, een nabijgelegen dorpje, wordt opgeschrikt door mysterieuze aanslagen, onder andere het opblazen van de brug die het dorp met de vallei verbindt. De burgemeester wil de politie er niet bij betrekken en doet een beroep op Lefranc. Maar er volgen nog meer aanslagen. Telkens weer gesigneerd met een wolvenkop en een sinistere lach die door de bergen weergalmt. Lefranc interesseert zich voor een gebouw dat als een suikerklontje op een berg werd gezet. Het blijkt een hotel te zijn gebouwd door de Engelsen. De eigenaars werden geruïneerd. Volgens de burgemeester was er geen kabeltrein om het hotel te bereiken. Is er enig verband tussen het verleden en het heden? Lefranc begeeft zich naar het hotel. Maar alles keert zich tegen hem. Alsof hij het gebouw niet mag betreden.

De middag loopt ten einde als de optocht de grote tempel van Zeus bereikt, op het moment dat de zachte wind die de Olympus tot zon bijzonder aangename plek maakt, door de bomen begint te ruisen. Het is Alex die vanwege zijn triomfantelijke overwinning gevierd wordt. De bokkepoot die hem in de handen wordt gestopt lijkt een onheilspellende voorbode te zijn van wat komen gaat.

In de baai waar zoveel helden schitterden en die talloze ranke schepen het heldere water zag klieven, spiegelen zich de Piraeus en, daarboven in de verte, trillend in het licht, de Atheense Acropolis. Terwijl de zon al hoog staat, verdringt zich een bonte menigte tussen de stalletjes aan de kade, want marktdag is ook een beetje feestdag. Maar van al wat te koop wordt aangeboden, trekt de mens toch de meeste belangstelling: de slavenhandelaars doen goede zaken... Daarom valt de wagen die de Centaurenpoort uitkomt, in de drukte dan ook niet meteen op... Op het podium worden Alex en Enak te koop aangeboden!

De maan van Tanit komt al op boven het nieuwe Carthago, terwijl de ruïnes van de oude Punische stad verdwijnen in het duister van de avond. Enak en Alex moeten poseren voor Scoras, die de opdracht kreeg onze vrienden te vereeuwigen. Na het werk vullen koude schotels de maag. Een moment van rust om het verhaal te vertellen over de verwoesting van de stad van Scipio Emilio.

Drufus Septer, de nieuwe proconsul van Thracië, heeft de tuinen van zijn paleis aan de kust van de Zwarte Zee laten opknappen. Het zachte klimaat en de zeer vruchtbare grond vormen een ideale combinatie voor een rijke plantengroei. Door de goede smaak van de proconsul en het werk van honderden slaven is er iets prachtigs ontstaan. Drufus Septer kan met gepaste trots zijn gasten (Alex en Enak) aan de voet van de monumentale paleistrap begroeten.

Op de Afrikaanse kust voor Barce, in Cyrenaïca, heersten eeuwen lang alleen de wind, het zand en de zee... Op zekere dag voer een schip de kreek binnen. Mannen gingen aan wal en voeren later weer weg. Enige tijd daarna voer een hele vloot schepen de kreek binnen. De ankers werden uitgeworpen voor de kust, soldaten gingen aan land en zetten hun tenten op. Ze bouwden een vesting en het garnizoen werd uitgebreid. Later bouwden ze een dam, een haven en een hele stad. In de nieuwe Romeinse nederzetting Apollonia heerst nu een koortsachtige drukte. Het moet een schitterende stad worden want de beroemde bouwmeester Aurelius Frollio heeft de vrije hand gekregen om een woonplaats te ontwerpen voor de veteranen van het derde legioen en hun gezinnen. Beeldhouwers en schilders zijn uit Griekenland gekomen. Handwerkslieden uit Sicilië en Spanje verrichten hun geniale arbeid en kooplieden uit Phoenicië stichten handelsposten. Die ochtend is een schip de haven binnengelopen. Enkele reizigers stappen aan land. Onder hen zien we Alex, Enak en Heraklion.

Onder de brandende middagzon trekt een konvooi langzaam in de richting van Rome. De Via Aurelia lijkt eindeloos lang. Alex en zijn vrienden komen s avonds in een dorp aan dat geterroriseerd wordt door Molochisten. Ze komen tussenbeide en weten verder onheil af te wenden. Toch intrigeert het Alex waarom deze Oosterse godsdienst zover tot hier is doorgedrongen. Hij gaat op onderzoek uit.

Na een nacht vol razend stormgeweld en woest neerstromende regen, breekt eindelijk de zon weer door de nog dreigende wolken boven de Illyrische Kust. Met de laatste, wegvluchtende wolkenmassas keren de zachte kleuren en het tere licht van de kusten langs de Adriatische zee weer terug. Achter een van de grillige rotsen ligt een onbeweeglijke figuur. Pas als de zonnestralen wat warmte brengen, komt er beweging in het verstijfde lichaam. Langzaam richt Alex zich op en probeert zich te herinneren wat er precies gebeurd is.

Het is nacht in Rome. Na een snikhete dag is er een geweldige onweersbui boven de stad losgebarsten. Reusachtige bliksemstralen verlichten de hemel en werpen op de gebouwen een fantastische gloed... Plotseling zit Alex overeind in zijn bed. Eerst meent hij uit een nachtmerrie te ontwaken, maar hij merkt al gauw, dat het onweer en de stortregen hem hebben gewekt. Een eindje voor de balustrade blijft hij staan. De regen belet hem verder te gaan. Even kijkt hij de duisternis in. Eensklaps, in het licht van een bliksemstraal, ziet hij een vreemd schouwspel. Van huis tot huis wordt een vluchteling door een troep mannen achtervolgd ...

In de eerste eeuw vóór Christus, vond men te Pompeï, te midden van een prachtige en weelderige natuur, alles wat de Romeinen aan schoonheid en kunst hadden geschapen. De rijken woonden in prachtige paleizen en ze hadden wondermooie tuinen. Voor hen was het leven een sprookje. Het klimaat was er heel het jaaar door mild en de verfijning van de Romeinse levenskunst bereikte hier zijn toppunt. Tegen de berghellingen hadden beroemde personages hun woning gebouwd. Zij spreidden een grote weelde ten toon. Beneden in de stad kon men mensen van alle rassen aantreffen. De handel bloeide er. De kruin van de Vesuvius domineerde dit prachtig geheel. Niemand luisterde nog naar zijn stem, die soms dreigend was. Op een nacht sloop er door de tuinen van een rijk man een onheilspellende schaduw ...