Sexties Cataloog (AA 19.95)

SEXTIES - Crepax/Cuvelier/Forest/Peellaert In het prachtige kader van het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel zet deze tentoonstelling vier auteurs in de schijnwerpers die door hun grafische en narratieve durf bepalend zijn geweest voor de evolutie van het stripverhaal, dat door hun werk het kinderlijke domein uitgeloodst werd. Midden jaren ’60 vinden deze vier kunstenaars inspiratie in de muziek (rock, maar ook Franse yéyé), de schilderkunst (onder andere popart), de tekenfilm (‘Yellow Submarine’, enz.), de cinema, de literatuur en de fotografie. Via de blik van deze vier belangrijke kunstenaars wordt dus een beeld geschetst van een periode die gekenmerkt werd door snelle veranderingen. In 1965 creëert de Italiaan Guido Crepax (1933-2003) ‘Valentina’ (wiens uiterlijk geïnspireerd is op Louise Brooks) voor het tijdschrift Linus. Avant-garde-uitgever Eric Losfeld brengt het album in 1968 uit. Crepax maakt van bij het begin naam als de onbetwiste meester van de intellectuele erotiek. In het volgende decennium maakt deze uitstekende graficus in een onnavolgbaar zwart en wit bewerkingen van de grootste klassiekers uit de erotische literatuur: ‘Histoire d’O’, ‘Emmanuelle’ of ook nog ‘Justine’. Hij introduceert een revolutionair narratief systeem met mise-en-abîmes en flashbacks in zijn lay-out. De Belg Paul Cuvelier (1923-1978) is een belangrijk artiest van het naoorlogse Belgische stripverhaal. Zijn ‘Corentin’ getuigt bij momenten van een sensualiteit die thuishoort in een werk voor volwassenen. Jean Van Hamme, in die tijd beginnend scenarioschrijver, zet voor hem de verhaallijnen van ‘Epoxy’ uit (1968). In dit mythologische verhaal kan Cuvelier eindelijk zijn passie kwijt voor het tekenen van het menselijke lichaam, en dan vooral het vrouwenlichaam. Het tekenwerk blijft voor Cuvelier immers het zwaartepunt van het stripverhaal. De Fransman Jean-Claude Forest (1930-1988) brengt in 1962 een schokgolf teweeg met ‘Barbarella’, gepubliceerd in V magazine. Met een uiterlijk waarvoor Brigitte Bardot model stond, is het hoofdpersonage de incarnatie van de moderne vrouw ten tijde van de seksuele bevrijding. Het album volgt in 1964 en verwekt een heus schandaal. ‘Barbarella’ zal de geschiedenis ingaan als het eerste X-rated stripverhaal. De sensuele tekenstijl en de verbeelding van Forest stonden garant voor het succes van de strip, dat in 1968 een vervolg kende in de film van Roger Vadim. Jane Fonda vertolkte de hoofdrol, Forest mocht de decors ontwerpen. Als auteur, maar ook als scenarioschrijver (‘Les naufragés du temps’ met Gillon, ‘Ici même’ met Tardi), was Forest een van de grondleggers van de adult strip. De Belg Guy Peellaert (geboren in 1934) kent een korte maar legendarische carrière in de stripwereld. Zijn tijdsgebonden stijl zorgt voor de intrede van de popart in het stripverhaal. ‘Les aventures de Jodelle’ (getekend naar het evenbeeld van Sylvie Vartan) verschijnt eerst in Hara-Kiri, in 1966 komt het verhaal uit als album. Twee jaar later tovert Peellaert een nieuwe en al even psychedelische heldin uit zijn potlood: ‘Pravda, la survireuse’ (deze keer stond Françoise Hardy model). Daarna legt hij zich toe op de schilderkunst, wat later zal leiden tot het ontwerpen van filmaffiches (o.a. voor ‘Taxi Driver’ van Martin Scorsese en ‘Paris, Texas’ van Wim Wenders), platenhoezen (‘It's Only Rock and Roll’ van The Rolling Stones, ‘Diamond Dogs’ van David Bowie...) of boekomslagen (‘Rock Dreams’ en ‘The Big Room’). Ook dit werk krijgt een cultstatus.