Twenty heeft op 18 jarige leeftijd haar beide ouders verloren. Door haar voogd wordt ze naar een kostschool gestuurd ... Cliffords, een school voor seksuele heropvoeding. De seksuele revolutie heeft inmiddels namelijk plaatsgevonden, en Twenty leert er omgaan met de nieuwe vrije moraal, die inhoudt dat seks gewoon leuk is ...

"Het idee was aanvankelijk om de collecties FACSIMILÉS te beperken tot de albums die oorspronkelijk in linnen band waren verschenen, dat wil zeggen alle titels tot en met Kuifje in Tibet, verschenen in 1960. Maar talloze liefhebbers van deze uitgaven wilden graag dat alle titels in deze zelfde uitvoering beschikbaar zouden zijn, vandaar dat nu Kuifje in het Land van de Sovjets ook met linnen rug wordt gepubliceerd (zonder de ontbrekende plaat tussen de pagina’s 97 en 98). Deze titels krijgt dus een uitvoering “op de wijze van de facsimilés”. Citaat Etienne Pollet: 'Ik kan niet geloven dat men die vorm zomaar vergeten is bij drukker. Ik vind het veel aannemelijker dat Hergé zelf die bladzijde heeft laten springen. Door die derde pagina van die ene aflevering, klopte Hergés verteltrant immers plots niet meer. Hij bouwde zijn verhaal namelijk zo op dat elke dubbele pagina rechts onderaan eindigde op een pointe, om de lezer voort te jagen naar het volgend nummer of –in de boekvorm- naar de volgende bladzijde. Door die ene pagina weg te laten, vond het album het juiste ritme terug.’ (Tintin Zwart op wit, Marcel Wilmet, 2004)"

Winter 1436. Tristan vergezelt de priester Eustache Blanchet, kapelaan van Gilles de Rais, die het fenomeen van de heksen en hun toverkunsten onderzoekt. Het duo wordt vergezeld door een acrobaat-berenleider die het land goed kent en voorgesteld heeft om hen te gidsen. In een boerderij in Sion leren ze Anthonia kennen, de dochter van een man die veroordeeld werd voor toverkunst en die bovendien ervan verdacht wordt deel uit te maken van een genootschap van duivelaanbidders. Ulric de Torrenté, een inquisiteur, is onderweg om deze duistere zaak op te helderen. Ten overstaan van zijn openbaringen twijfelt Blanchet niet aan de krachten van de heksen, maar Tristan vermoedt dat er iets heel anders achter zit...

Fantasy tussen twee covers, de prachtige erotiserende illustraties van Luis Royo in luxe uitgave.

Deel 1 uit deze stripboek serie. Hoog in de Andes komen twee mannen elkaar tegen. Pierre, een Fransman, en Allan, een Amerikaan. Ze delen hun liefde voor vliegen en vliegtuigen (en voor mooie vrouwen). En ze willen allebei beter zijn dan de ander. Boven de wolken zijn ze rivalen en vechten ze hun geschillen uit. Opnieuw zijn tekenaar Romain Hugault en scenarist Régis Hautière gaan zitten voor een, zorgvuldig gedocumenteerd, vliegeniersavontuur dat ditmaal speelt in de jaren dertig van de vorige eeuw.

Cedric is een jongetje van 8, een mopperkont met een groot hart, die zijn leven deelt met zijn ouders, zijn opa, zijn school, zijn maten, en Chen, de liefde van zijn leven, aan wie hij zijn gevoelens niet durft te bekennen. Het is niet makkelijk om een jongetje te zijn! Maar Cedric doet zijn best om de vrede te bewaren. Gelukkig is opa er altijd voor de harde klappen en de sombere buien.

Een kopje thee? Een scheutje melk? Een lepeltje gif? Op het eerste gezicht zou niets de zeer select gezelschap dat Green Manor heet doen opvallen tussen andere Engelse clubs. Toch verbergt zich achter de dikke muren, weggezakt in de diepe fauteuils, de grootste bende oplichters, bandieten en moordenaars die het Engeland van koningin Victoria ooit gezien heeft.

In "De Bètacanon" komen vijftig kernbegrippen uit de natuurwetenschappen aan de orde die iedereen eigenlijk zou moeten kennen. Van het getal nul tot ecologie, van evolutie tot plastics, van Einstein tot de koolzuurcyclus, van formules tot de oerknal. Iedereen werd uitgenodigd om te reageren op de eerste versie. Fokke & Sukke laten zich dat natuurlijk geen twee keer zeggen. In "De Bètacanon van Fokke & Sukke" worden alle vijftig kernbegrippen onder handen genomen. Robbert Dijkgraf, president van de Koninklijke Nederlands Akademie van Wetenschappen, schreef het voorwoord.