Prentenboek. Charles Burns heeft zijn passie voor jaren 50 comics nooit verborgen gehouden. Geïnspireerd door deze vaak romantische esthetiek creeerde hij van een verzameling fictieve comiccovers, met alle typische elementen uit zijn vreemde en organische universum. Caprice biedt een dertigtal niet-gepubliceerde illustraties die zijn opgevat als zoveel potentiële boeken. De kracht van zijn tekeningen biedt dus een veelvoud aan interpretaties en suggereert de lezer om zich bij elke cover een verhaal voor te stellen. We vinden hier alle thema's terug die ook doorheen al zijn ander werk lopen: adolescentie, metamorfose, nachtmerries of zelfs seksualiteit, die hier zoveel voorwendsels zijn voor het creëren van een mysterieuze en betoverende beeldtaal. Enkele lijnen tekst, franstalig.

Hij is sneller dan een op ho! geslagen kinderwagen ... en sterker dan een flinke portie luieraanslag. Hoera voor Super Luier Baby! Sjors en Harold hebben weer eens straf. Ze moeten een verslag schrijven over 'goed burgerschap'en daar mogen ze hun vaste verzonnen superhelden niet bij noemen ... Geen probleem, want de jongens verzinnen gewoon een nieuwe superheld: Super Luier Baby. En die mag het opnemen regen een gemene slechterik die op zijn superkrachren uit is!

10 softcover albums Integraal 300 genummerde exemplaren

Set met de twee verhalen die hier voor het eerst in het Nederlands verschijnen.

4 softcoveralbums in kleur met onvindbare verhalen van Tibet uit het weekblad Kuifje tussen 1951 en 1979! Deze verhalen zijn onuitgegeven in album! Voor het realiseren van deze collectie, zijn we grotendeels vertrokken vanaf de originele platen, die zijn teruggevonden in het archief van Tibet, en van nummers van Kuifje. Deel 7 op het formaat 21 x 30 cm telt 16 pagina’s in kleur en bevat een compleet onuitgegeven (zelfs niet in Kuifje!) pagina van Bolleke, volledige pagina’s in kleur voor reclameverhalen en drie covers voor het weekblad Kuifje die tussen 1951 en 1957 zijn getekend. Deel 8 van 20 paginass, op het formaat 24 x 8,5 cm bevat alle afleveringen van De Fietsendief, een publicitaire reeks van Tibet uit 1954, alsook afleveringen van Arthur, Bernard en Chris. Deel 9 van 20 pagina's, op het formaat 24 x 16 cm, bevat Het Wolvekind van Matthegem aan de Maas, een door Tibet in 1952 getekend avontuur dat enkel in Super Kuifje nummer 21 is verschenen. Het tweede deel van de avonturen van Arthur, Bernard en Chris vervolledigt het album. Deel 10 van 16 paginass, op het formaat 21 x 15 cm, bevat De Vliegende Portefeuilles, een in 1955 getekend avontuur dat in Super Kuifje nummer 30 is gepubliceerd.

Van 39.95 naar 29.95.

Was 39.95, nu 29.95

Portfolio DE IERSE 6 illustraties, gesigneerd

Orelia en Bern zijn op Fingals eiland, waar de supergeheime organisatie Krypto zich bevindt. Waarom wil Krypto alle onderwaterwezens geheim houden? En hoe komt het toch dat de organisatie zo vertrouwd aanvoelt voor Orelia? Het lijkt erop dat Krypto niet de hele waarheid vertelt, en Orelia besluit om het eiland zelf te onderzoeken. Maar de tijd dringt, vooral als blijkt dat de directeur van het aquarium naar hen onderweg is!

Tegelijk met het verschijnen van het grote Kappieboek brengt Uitgeverij Stripstift een bijzonder deel in de Kappiereeks uit: een heruitgave van het eerste Kappieverhaal, voor het eerst compleet in boekvorm! Dit eerste Kappieverhaal, geschreven én getekend door Marten Toonder zelf, werd vanaf eind 1945 gepubliceerd in de Nieuwe Courant (Den Haag – later Het Vaderland) en de Groninger Courant; een halfjaar later volgde publicatie in het Algemeen Dagblad. De eerste bundeling kwam in 1946 en 1947 uit bij uitgeverij D.A.V. I. D. in een aantal aan kranten gerelateerde edities. Deze oblong-uitgave is echter niet compleet: hierin ontbreken de laatste vijf stroken van het verhaal. Dit is ook het geval bij alle latere publicaties in provinciale en regionale kranten (en dat zijn er nogal wat). Waarom het verhaal werd ingekort is niet met zekerheid te zeggen; wellicht heeft het korte optreden van Adolf Hitler aan het eind van het verhaal ermee van doen. Voor de inkorting werd alleen de tekst minimaal aangepast: de laatste tekstregel van strook 84 (‘De kleine vloot zette zich weer in beweging, voorafgegaan door de goede Kraak...’) werd vervangen door de tekst ‘En zo gebeurde het ook, zodat er eigenlijk over dit avontuur niet veel meer te vertellen is...’ Nu weten wij beter. Dat het verhaal oorspronkelijk langer was, is pas recent ontdekt. Dit is dus de eerste complete uitgave van Kappie en de vreemde zeerovers. Voor de echte Toonder-liefhebber is dit Kappie-verhaal extra interessant. Het is Toonders eerste naoorlogse strip en we zien dat zijn tekenstijl inmiddels een fraaie dynamiek heeft ontwikkeld. Ook het plot is behoorlijk volwassen (zij het met veel elementen die hij eerder in andere strips had gebruikt). De tekst is echter nog een wonderlijke mengeling van spannend kinderverhaal met hier en daar satirische speldenprikjes. Dat maakt het fascinerend studiemateriaal.

Dat er naast Tom Poes nog drie andere Marten Toonder-stripreeksen zijn verschenen, is algemeen bekend. In de vele publicaties over deze grootmeester van de strip wordt aan die drie andere, Panda, Kappie en Koning Hollewijn, maar mondjesmaat aandacht besteed. Voor het eerst verschijnt er nu een heel boek over een van deze strips. Kappie, de eerste na-oorlogse strip van Toonder, is tot nu toe het meest onderbelicht gebleven; dit 144 pagina's tellende boek maakt daar in één klap een einde aan. De hele geschiedenis van Kappie komt aan de orde. Die begint al in de oorlog, als Hans G. Kresse zes proefstroken van een nieuw op te zetten strip maakt. Die zijn in het boek opgenomen, samen met een recent opgedoken proefschets, die daarmee als de geboorte van Kappie mag gelden. Er wordt een hoofdstuk gewijd aan Marten Toonder sr. die als zeekapitein een belangrijke inspiratiebron voor Kappie was. De herkenbare tongval van Kappie is ook terug te voeren op vader Toonder, die Groninger was. Het is niet bekend of dat ook gold voor het uitgebreide maritieme scheldvocabulaire van de sleepbootkapitein, waarbij het repertoire van andere beroemde strip-foeteraars verbleekt. Een aantal voorbeelden laten zien dat Kappie een bij vlagen erg leuke, typische Toonderstrip was. Er wordt uitgebreid aandacht besteed aan het brede scala aan verhaalonderwerpen, en de ontwikkelingen daarin. In de eerste jaren voer de Kraak voornamelijk op exotische fantasielocaties, waar de plaatselijke bevolking voldeed aan alle raciale clichés die in karikaturale strips gemeengoed waren. In de jaren zestig zien we de veranderde tijdgeest weerspiegeld in de steeds meer op de voorgrond tredende maatschappelijke thema's als nieuwe media, jongerencultuur, vervuiling en andere ecologische problematieken. Het hart van het boek wordt gevormd door een chronologisch overzicht, waarin zo'n twintig medewerkers aan de Toonder Studio's worden geportretteerd. Zij werkten allen gedurende enige tijd aan de Kappie-strip; er worden korte beschrijvingen gegeven van een aantal sleutelverhalen uit de desbetreffende periode. Ook wordt aandacht besteed aan de Logboeken van de goede sleepboot Kraak, een reeks prozaverhalen die eind jaren veertig in Tom Poes Weekblad stonden, en later zijn herplaatst in het Belgische tijdschrift Pum Pum. Hoewel deze verhalen (niet alleen voor stripliefhebbers) doorgaans als weinig interessant worden beschouwd, waren ze vaak fraai geïllustreerd. Dat leverde een schat aan beeldmateriaal op voor dit boek. Er wordt dieper ingegaan op het feit dat voor de herplaatsingen deze illustraties werden bewerkt, aangepast of opnieuw getekend. Dat levert een interessant kijkje op in de keuken van de Toonder Studio's. En dat geldt ook voor het hoofdstuk over syndication: hoe de strips uit de Studio's in het buitenland aan de man werden gebracht. Kappie was een van de meest verkochte strips wereldwijd. Daar heeft voor het boek nog flink wat research voor plaatsgevonden, met veel niet eerder bekende informatie tot gevolg. Ook is interessant om te zien of en hoe de strips voor publicatie in andere landen werden bewerkt; soms werden de ondertekststrips zelfs omgezet naar ballonstrips. Hoe groot de populariteit van Kappie ook in Nederland was van midden jaren vijftig tot midden jaren zestig, wordt onderstreept door het hoofdstuk over merchandising, met veel informatie en vooral beeldmateriaal over het gebruik van personages uit de strip voor reclamedoeleinden. Een compleet, geïllustreerd overzicht van eerdere boekuitgaven Kappie en een verhalenlijst met eerste publicatiedata completeren de informatie. Maar er is meer: in een boek over een strip mag ook wel een strip staan. In dit boek staan er zelfs twee: het zijn de enige Kappie-ballonstrips die in Nederland zijn verschenen, begin jaren zestig in de Avrobode. Van deze verhalen werd het oorspronkelijke drukmateriaal recent teruggevonden, zodat ze in een optimale beeldkwaliteit konden worden afgedrukt. En dat geldt voor vrijwel al het beeldmateriaal. Omdat de samenstellers vrijelijk konden putten uit de Toonder-archieven, en toegang hadden tot veel door privéverzamelaars ter beschikking gesteld origineel tekenwerk, is over de hele linie gebruik gemaakt van het best denkbare bronmateriaal. Daarnaast is veel werk gemaakt van vormgeving en afwerking, waardoor het een fraai lees- én kijkboek is geworden.

Smurfin helpt de andere Smurfen graag een handje, maar zij vinden dat niet nodig. Ze schenken haar liever bloemen. Smurfin heeft er genoeg van: zij kan ook helpen in het Smurfendorp, want ze is een Smurf zoals alle anderen! En dat brengt haar op een grappig idee … Een stripverhaal dat je leert dat iedereen anders is en mag zijn. Het dossier achteraan in het boek geeft tips & tricks als je je anders voelt en hoe je elkaar kunt respecteren.