Omschrijving
De sublieme alleenheid is iets anders dan barre eenzaamheid. Jan De Maesschalck schildert vaak afgezonderde meisjes en vrouwen, die aan het lezen zijn, verdiept in een parallelle wereld, verdronken met behoud van adem. Zo gelukkig mogelijk, in een zelfgekozen eenzaamheid. Het boek en de handeling van het lezen zijn een vast thema in zijn werk maar als ik zijn schilderijen zie, denk ik nooit aan zijn opdrachtgevers: Jan De Maesschalck is, hoewel hij ook illustrator is, allang een autonome planetoïde. (RV)