Na 'The White People' en 'Half Blood' publiceert Ineke nu de graphic novel ELOISE, over een meisje dat verhuist en haar belevenissen in een nieuwe omgeving: spannend en soms ook... heel ongrijpbaar... De toonaangevende Britse stripcriticus Paul Gravett signaleerde het eigenzinnige en mysterieuze werk van de Nederlander Ibrahim R. Ineke als een van tien belangrijkste ontdekkingen van het jaar!

In 1997 gaat Christophe André op zijn eerste missie bij een medische NGO in de Kaukasus. Zijn leven wordt op zijn kop gezet als hij midden in de nacht van zijn bed wordt gelicht, geblinddoekt en in een auto gezet door een groep onbekende mannen. Hij wordt opgesloten in een kamer met alleen een matras, waar hij wordt vastgeketend aan de verwarming. Hij kan niet communiceren met zijn kidnappers en heeft geen idee of hij zijn gijzeling zal overleven. Guy Delisle, auteur van Pyongyang, Shenzen, en Jeruzalem tekende André’s verhaal op, een hel die uiteindelijk 111 dagen duurde. Wat gebeurt er in het hoofd van een gijzelaar als alle hoop op bevrijding lijkt te zijn vervlogen?

De afgelopen maanden hebben tien striptekenaars gewerkt aan grafische verhalen om maatschappelijke thema’s aan de kaak te stellen. De onderwerpen die aan bod komen zijn krachtig, persoonlijk en confronterend. De diverse tekeningen brengen verhalen in beeld over jongeren met adhd, angststoornissen en psychoses. Ook re-integratie van mensen met een beperking en het gebruik van isoleercellen in de GGZ krijgt aandacht. Het magazine ‘Mensen’ levert een belangrijke bijdrage aan de positieve beeldvorming over mensen die anders functioneren dan doorsnee en is daarnaast een feest voor het oog. Maak kennis met de verslaving van Nathan, volg de separatieontwikkeling in de ggz en lees over het re-integratietraject van Laura.

Een bundeling van de grappen die in de loop der jaren door Fokke & Sukke zijn gemaakt over wijn, bier, wodka, rum en andere alcoholische dranken.

Dit is het verhal van Hannes en Ines, hoe het hen na hun break-up verging en de rol die een zwerver daarin speelde.

Vluchten kan niet meer ... ook niet voor de terugkerende krantenkoppen over vluchtelingen die ons land "overspoelen". Een Amsterdammer - laten we hem meneer F. noemen - belandt er zelf van in een crisis. In zijn zoektocht naar nieuwe zekerheden komt F. terecht in de Bibliotheek van Ongeschreven Verhalen. Het is het begin van een ontdekkingsreis waarin de regels van ruimte en tijd vervagen. Hij maakt er kennis met vluchtelingen van toen en nu, afkomstig uit alle windstreken: van Hugenoten uit Gent tot opstandelingen uit Praag en Syrische nieuwkomers. Mensen die hem opnieuw leren kijken en leven ... Voor dit stripverhaal, De bibliotheek van ongeschreven verhalen, putte Firoez Azarhoosh uit de Iraanse verteltraditie, met verwijzingen naar filosofie, film, literatuur, poëzie, oral history en de actualiteit. Het tekenwerk is van Nenad Vukmirovic, alias Woek.

‘Renga, Gehavende stad’ is een graphic novel met in de hoofdrol een jonge, zoekende vrouw die door het oude Antwerpen dwaalt. Zangeres Oriane de Carvalho stond model voor Renga. In het verhaal zingt zij op een feestje; het Renga lied brengt ode aan de rusteloosheid en aan de stad. Kunstenaar Ludwig Lemaire bracht het verhaal tot leven naar het model van de Japanse dichtvorm renga. Naast de vele herkenbare beelden van de stad zijn er ook literaire verwijzingen naar de Antwerpse monumenten Paul Van Ostaijen en Wannes Van de Velde. De teksten vormen een uniek schakelverhaal, waarin de auteurs Peter Holvoet-Hanssen, Carmien Michels, Peter Theunynck, Lies Van Gasse en Maud Vanhauwaert met mekaar een poëtische dialoog aangaan. Ludwig Lemaire (1961) studeerde Schilderkunst in Sint-Lukas in Brussel. Hij is leraar tekenen-schilderen in de Steinerschool van Berchem en docent tekenen aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Mechelen. Hij flaneert door het leven en amuseert zich met kleuren. Met zijn leerlingen werkt hij aan projecten van de sociale organisatie Kumesa, zoals ‘Een spannende stad’ en ‘Exodus’. Met zijn werk ‘Mare Nostrum’ werd hij geselecteerd voor het Imago-Mundiproject in het kader van de Biënnale van Venetië 2017. Peter Holvoet-Hanssen (1960) schrijft proza en vooral poëzie, waarvoor hij veelvuldig werd gelauwerd: Debuutprijs, Dirk Martensprijs, driejaarlijkse Cultuurprijs, Paul Snoekprijs, Arkprijs van het Vrije Woord. Komrij: ‘Als Holvoet-Hanssen met zijn toverstaf zwaait, licht het landschap op.’ Holvoet-Hanssen is ook vermaard om zijn onnavolgbare voordrachten zoals ‘In het spoor van Van Ostaijen’. Samen met (jeugd)auteur Noëlla Elpers vormt hij ‘Het Kapersnest’ dat al meer dan 20 jaar actief is om liefde voor literatuur aan te wakkeren, vooral bij jongeren.. Carmien Michels (1990) danst tussen pen en podium, tussen urban en klassiek. Ze studeerde Woordkunst aan het Koninklijk Conservatorium en ontving verscheidene prijzen en nominaties voor haar podiumpoëzie, romans en radiodocumentaires. Sinds november 2016 is ze Europees kampioen Poetry Slam. In buitenlandse oorden schrijft ze aan haar poëziedebuut. Maud Vanhauwaert (1984) is schrijver en tekstperformer. Haar debuutbundel ‘Ik ben mogelijk’ verscheen in 2011 bij Querido en kreeg de Vrouw Debuut Prijs. In 2014 verscheen ‘Wij zijn evenwijdig’, gelauwerd met o.a. de Publieksprijs van de Herman De Coninckwedstrijd voor het mooiste gedicht. In haar werk zoekt ze naar speelse theatrale vormen om poëzie publiekelijk te maken. Met haar performances treedt ze op in binnen- en buitenland, van opera tot schapenstal. Lies van Gasse (1983) is dichter, beeldend kunstenaar en leraar. Met ‘Brak de waterdrager’ won ze de prijs van de provincie Oost-Vlaanderen voor poëzie en in 2016 werd haar de Dirk Martensprijs toegekend voor haar crossmediale oeuvre. In 2016 werd ze bovendien ook opgenomen in het internationale poëzienetwerk Versopolis. Lies profileert zich vaak met mengvormen van poëzie en beeld, en nam de laatste jaren deel aan gerenommeerde nationale en internationale poëziefestivals. Peter Theunynck (1960) woont in Antwerpen, maar hij droomt van het Lappersfortbos in Brugge. Hij noemt zich een dichter, maar hij schreef ook al een biografie, een graphic novel en een roman. Hij is zachtmoedig, maar op zijn racefiets in de bergen ontbindt hij al zijn duivels. Hij leert anderstaligen Nederlands en zwoegt zelf om de taal van Dante te beheersen. Blauw is zijn kleur en Leonard Cohen zijn lievelingszanger. Oriane de Carvalho (1994) heeft de stem van een nachtegaal, Braziliaanse roots en een hart voor Antwerpen. Ze werd geboren in Merksem, maar woont al heel haar leven in het centrum van ‘t Stad. Ze wil de wereld intrekken, maar Antwerpen zal altijd haar thuis zijn. Soms overkomt haar iets wat we allemaal wel eens meemaken. Dan dwalen we door het leven. Dat was ook het geval met Oriane toen de teksten voor Renga tot leven kwamen en tekenaar Ludwig Lemaire haar ontmoette. In het boek is Renga iemand die zich met haar emoties een weg probeert te banen door het leven. Oriane de Carvalho is Renga.