Omschrijving
Brazilië, 1937. In de regio Minas Gerais leidt de steenrijke Oswaldo Wallace met harde hand zijn ijzerertsmijnen en zijn kroostrijke gezin. Met zijn vrouw Maria-Augusta heeft hij vijf kinderen: drie meisjes, Adélia, Úrsula en Berenice, en twee zoons, Severino en Ramires. Hoewel de jongens maar een jaar in leeftijd schelen, zijn ze in elk opzicht elkaars tegenpolen. De stille, bedachtzame Severino wordt journalist en romanschrijver, terwijl Ramires, de lichtgeraakte opschepper, de militairen toejuicht die vanaf 1964 tot 1985 aan de macht zijn na een staatsgreep. Vooral in de jaren 1968-1975 heerst er een gewelddadig schrikbewind. Deze periode staat in Brazilië bekend als “anos de chumbo”, de “jaren van lood”. Tussen de twee broers, wier lotgevallen de rode draad van dit rijkbevolkte verhaal vormen, staat Iara Rebendoleng, de dochter van een vakbondslid dat zich tegen vader Wallace durfde te verzetten...
Matthias Lehmann, die zich losjes baseerde op zijn eigen familiegeschiedenis, weeft een breed uitwaaierend panorama dat de jaren 1930 tot het begin van de jaren 2000 bestrijkt. De liefdesrelaties en klassenverschillen, de menselijke zwakheden en ploertenstreken, die soms worden afgewisseld met vluchtige momenten van fijnzinnigheid, vormen het hart van deze grafische roman, die doorspekt is met verwijzingen naar Braziliaanse cartoons, reclame en design.